|
|
 |
|
|
|
|
|
20. yüzyılın başlarında şirketlerin uluslararasılaşmasıyla rekabet de uluslararasılaştı. Ulaşımın ucuzlaması, bilişim teknolojisinin fason olarak uzak ülkelerde, ucuz emek gücüne yaptırılması şirketlerin üretim politikalarını da değiştirdi. Ülkelerindeki var olan üretim kapasitelerini ise yeniden ele alarak, ulusal ve ululslararası rekabet gücü kazandırmaya çalıştılar. Bu üretimde kaliteye dayalı yeni bir işletmecilik anlayışını doğurdu.
Avrupa ülkeleri ve giderek ticari ilişkide olduğu çevre ülkelerde Toplam Kalite Yönetimi (TKY) ve kalitede standardizasyona gidilerek işletme anlayışı küreselleşti.
İşletmecilik, üniversitelerde kürsü oldu. Yeni anlayış, danışma ve ve insan kaynakları şirketlerini doğurdu. Aile şirketleri keskinleşen rekabet ortamında ayakta kalabilmek için kurumsallaşma yollarını seçtiler. Şirket yaşamında var olmanın tek yolu, artık bilimsel, profesyonel yardımlar almak ve organizasyon şemalarına iş geliştirme, strateji gibi bölümleri eklemekten geçti.
Türkiye, ABD ve AB'de başlayıp küreselleşen Toplam Kalite Yönetimi'nde geri kalmadı. En büyük entegre sanayi tesisi Erdemir'den Türk Silahlı Kuvvetleri'ne kadar organizasyonda yeniden yapılanmaya gidildi.
Türkiye'de ürünlerde standardizasyonu sağlamakla yükümlü Türk Standartları Enstitüsü (TSE), 1990'dan bu yana Kalite Güvencesi Sistem Belgelendirmesi yapmaya yetkili tek kuruluş olarak TS-EN-ISO 9000 Kalite Güvencesi Standartları Serisi'nde de sorumlu kuruluş oldu.
|
|
|
|
|
|
|
|
